Obecnie leczenie stomatologiczne można przeprowadzić zupełnie bezboleśnie w znieczuleniu miejscowym lub tzw. sedacji.

Znieczulenie miejscowe
Znieczulenie miejscowe polega na wyłączeniu czucia bólu w obwodowym układzie nerwowym, poprzez podanie leku znieczulającego miejscowo w okolice nerwów przewodzących ból z obszarów ciała, w obrębie których wykonywany jest zabieg. Podczas zabiegu chory może być zupełnie przytomny lub może spać płytkim snem. Znieczulenie może być wykonane jednorazowo (pojedyncza dawka leku) albo też w okolice nerwu może być włożony cienki cewnik, poprzez który leki mogą być wielokrotnie podawane podczas długotrwalych zabiegów. Znieczulenie miejscowe w większości przypadków w mniejszym stopniu obciąża organizm.
Nie wszyscy pacjenci gabinetów stomatologicznych chcą mieć wykonane znieczulenie, np. przy plombowaniu zębów. Mają oni tak wysoki próg tolerancji bólowej, że nie jest im to potrzebne. Zdarzają się także przypadki ludzi, którzy skarżą się, że nie działają na nich środki znieczulające. W sporadycznych sytuacjach może się to wiązać - niestety - z nieodpowiednią techniką podania znieczulenia. Częściej ma to związek ze stanem zapalnym. Jest to bowiem znana prawda anestezjologiczna, że tam, gdzie wytworzył się stan zapalny, nie działa znieczulenie miejscowe, co jest wynikiem niższego pH okolicy zmienionej zapalnie. Stomatolog może wówczas ominąć środowisko zapalne zęba i znieczulić większy obszar zębów.
Trzeba podkreślić, że wszystkie reakcje na znieczulenie zależą od indywidualnej wrażliwości organizmu. Każdy z nas bowiem reaguje inaczej na leki. Najważniejsze w znieczuleniach jest jednak zawsze to, by w czasie zabiegu nie odczuwać bólu. Jeśli w kilka godzin po wizycie u dentysty, w czasie której wykonano zabieg ze znieczuleniem, pacjent nadal odczuwa ból powinien zażyć środki przeciwbólowe, aby nie pozwolić narosnąć temu bólowi.
Znieczulenie ogólne
Oczywiście istnieje także możliwość podania pacjentowi znieczulenia ogólnego i przeprowadzenia zabiegu dentystycznego w czasie kiedy pacjent mocno śpi. Jednak nie jest to najlepsze rozwiązanie. Najczęstszym powikłaniem znieczulenia ogólnego są nudności i wymioty pooperacyjne, oczywiście o charakterze przejściowym. Mogą też wystąpić zaburzenia widzenia, równowagi, wydłużony czas reakcji. Nie można jednak zapominać, że znieczulenie jest zabiegiem medycznym i zawsze istnieje ryzyko różnych powikłań.
Sedacja wziewna
Leczenie stomatologiczne kojarzone bywa z doznaniami nieprzyjemnymi, a nawet traumatycznymi. Na szczęście pacjenci coraz rzadziej cierpią na dentofobię - paniczny lęk uniemożliwiający leczenie stomatologiczne. Panika na widok igły, hałasu wiertła, strach przed bólem towarzyszącym zabiegowi odchodzi w przeszłość. Współcześnie dzięki postępowi medycyny i farmakologii możliwe stało się całkowite pokonanie lęku i bólu w gabinecie stomatologicznym. Dzięki stosowanym obecnie uspokojeniom wziewnym (tzw. sedacja wziewna) mieszaniną podtlenku azotu i tlenu, w połączeniu ze znieczuleniem miejscowym, można osiągnąć stanu, w którym pacjent nie odczuwa absolutnie żadnego bólu i ma zapewniony pełny komfort psychiczny.
Mieszanina podtlenku azotu i tlenu to tzw. gaz rozweselający, wywołuje bowiem stan fizycznego odprężenia, przyjemnego oszołomienia, przy jednoczesnym zachowaniu u pacjenta podstawowych odruchów i świadomości. Ta przyjazna i bardzo bezpieczna metoda znoszenia bólu, a co za tym idzie również lęku przed wizytą u dentysty, zalecana jest szczególnie w przypadku leczenia dzieci, które wykazują brak tolerancji na stres i ból. Jednocześnie dzieci dobrze reagują na podtlenek azotu - śnią o bajecznych przygodach, lataniu lub dryfowaniu w wodzie, w powietrzu, w chmurach itd. Przemiana, jaka zachodzi w zachowaniu trudnego dziecka, jest wprost trudna do uwierzenia - spora część pacjentów nie obawia się już kolejnych wizyt u stomatologa.