|
|
Strona główna |> Resekcja (wycięcie) wierzchołka korzenia zęba
|
|
|||
|
|
Resekcja (wycięcie) wierzchołka korzenia zęba
Resekcja, wycięcie, z łac. resectio - rodzaj zabiegu operacyjnego polegający na usunięciu całego organu, bądź jego części, z powodu istniejącej choroby. W praktyce resekcje dzieli się według zakresu przeprowadzanej operacji na totalne (całkowite) polegające na doszczętnym usunięciu całego narządu i subtotalne (częściowe) pozostawiające jego mniejszą czy większą część. Totalna resekcja określana bywa jako ekstyrpacja.
 Chirurg stomatologiczny oglądając zdjęcie radiologiczne może poinformować pacjenta o konieczności usunięcia zęba, kierując się stanem tkanek okołowierzchołkowych takiego zęba. Jeśli na zdjęciu RTG w okolicy wierzchołka korzenia widoczne jest kuliste rozrzedzenie struktury kostnej (zacienienie tej okolicy), to niewielkie zmiany zapalne tej okolicy można z powodzeniem wyleczyć stosując tradycyjne leczenie kanałowe. Jednak leczenie takie z pewnością będzie długotrwałe. Jednak rozrzedzenia sięgające 10 mm średnicy i większe są trudne do leczenia zachowawczego. W takich przypadkach najczęściej zapada decyzja o usunięciu zęba. W określonych przypadkach możliwa jest jednak resekcja wierzchołka korzenia zęba, która pozwala na zachowanie samego zęba. Lekarz odcina wierzchołek korzenia wraz z patologicznymi zmianami zapalnymi. Zabieg ten jest coraz częściej stosowany przy trudnościach w leczeniu zachowawczym. Resekcję wykonuje się głównie w zębach jednokorzeniowych. Resekcja (wycięcie) wierzchołka korzenia za pomocą wiertła Cały zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Technika jest stosunkowo prosta - lekarz nacina śluzówkę w okolicy wierzchołka korzenia, wycina okienko kostne i wiertłem resekuje zmieniony chorobowo wierzchołek korzenia. Następnie wykonuje szczelne wypełnienie kanału korzeniowego materiałami biokompatybilnymi. Ranę zaszywa się i pozostawia do zagojenia. Możliwa jest też całkowita odbudowa kości w miejscu usuniętego wierzchołka korzenia. Otwór po wyciętym okienku kostnym i usuniętym wierzchołku korzenia można uzupełnić preparatami kościozastępczymi, które przyśpieszają gojenie się kości. Niestety są one dość drogie. Ze względu na chirugiczną ingerencję, po zabiegu mogą pojawić się typowe objawy, tj: obrzęk okolicy operowanej, ból, czy zaczerwienienie. Poprzez okłady z lodu, płynu Burowa, czy zażycie tabletki przeciwbólowej możemy wyeliminować te nieprzyjemne dolegliwości. Rana pozabiegowa goi się szybko, w ciągu kilku dni. Jeśli ból utrzymuje się kilka następnych dni lub pojawiają się jakiekolwiek wątpliwości, należy niezwłocznie udać się do lekarza stomatologa pozwoli to uniknąć poważnych powikłań. Długoletnie obserwacje kliniczne lekarzy wskazały, iż dobre wyniki leczenia osiągano w 50-90%. Rozbieżność spowodowana jest różnymi wskazaniami do leczenia, różnymi kryteriami oceny wyników i różnymi technikami chirurgicznymi. Szczelne wypełnienie kanału korzeniowego zwiększa szansę dobrych wyników po resekcji wierzchołka korzenia. Wskazania do zabiegu: - przewlekłe zapalenia tkanek okołowierzchołkowych (ziarniniaki, torbiele korzeniowe), - trudności w leczeniu zachowawczym (zakrzywiony, zwężony kanał korzeniowy), - nieprawidłowości patologiczne (zębiniaki), - błędy jatrogenne, czyli błędy lekarza (perforacje ściany kanału, złamanie narzędzia kanałowego). Przeciwwskazania: - zęby mleczne, - zęby nieprawidłowo ustawione w łuku, - ostry stan zapalny zęba, - stany zapalne jamy ustnej i gardła, - stany wirusowe (opryszczka wargi), - kobiety w I trymestrze ciąży. |
|
|
 |